وفبلا درکتاب بود

                       گفته :

از تو بمیرم

از تو بخورم

               به صخره

که با پیکان پدرم به کوچه شهید جمکرانی صدمه خورد

ومرده بود درکتاب

از تو باشم

وشده بود که چرا مرده بدنیا نیامدم

به نام تو

و بنام مادرش رفته بود

وکاشکی برگردم می خواست از راه پدرش

و بنام پدر

             پسر

                   و روح مقدس ماذرم .قسم خورده بودم

                             (از سر کوچه بالاتر نرم) 

و رفته

        به خانه ی زنم بودم

و بنام کوچک پسرم

                           امن صدایش میکردم  

ببخشیدکه :

 برای جلوگیری از ورود آیه های پرنده لطفا در را می بندم

اگر دوباره پای گاو را وسط نکشی

وپای هر درخت  بیدی شبیه خودت بایستی

و پای صحبت من

شبیه من

غیر وافعی

اما وافعیت داشتم

با هاجر آمده بودم

در قران

         در انجیل

                    در تورات

                              در ...

در جلوی در ایستاده بودم

و نمیتوانست به زنش بفهماند

که زمان بعد چهارم زندگیست

و چرا پسرش را کشته 

از دماغ فیل افتادهای

پای اسب غرورت که لنگ نمی زند

لعنتی !نگاه کن منم

با دستهایی درازتر از پاهایم که از تو برمیگردم

حق داری خودم را بالا می آورم

دلت بهم نخورد

آنقدر بالا میآورم که می میرم

لطفا بگویید یک نفر دفتر شعر مرا تمیز کند

شکل دیگری بمانم                             

گاو را نخوابم

           درمزرعه 

از خواب یونجه نپرم

وقاب هرآنچه خاطره ای 

گل بخورم .آدم باشم

وعصا از کور ؟

نه! بدزدم شب را ولای پستانهای زنی شبیه قرص ماه پنهان کنم

بلبل بخوانم

دردهان نهنگ بخندم 

دردریا چادر بزنم

باچادر مادرم پری دریایی بگیرم

در دریا نهنگ بخندم به روزگارم

                          مغول

این شعر راپاره کنم

یااینکه زورقی باشم که برگردم به شهرم

                   ازسهند بالا بروم

قل بخورم به سد علویان

سرریزشوم بریزم خانه ام

وهردم ازپنجره ای خیال تازه ای باز شوم

ونان باشم

       دردهان کودکی

خدا راببینم 

      ایمان بیاورم  

از آسمان سیب بیفتد

یکی برای تو

               یکی برای من

دو خط بنویسد زندگی: شستن .بشقاب .زن

نه ازدرخت. که تکیه کند دختری به خوی مادرش

ودنبال مردی شبیه پدرش بگردد

سیب ازآسمان بیفتد وتو

واز درخت!

            دختری که از جاذبه فرار می کند